Telders Talks: Discussie met Sjir Hoeijmakers over het basisinkomen

Een onvoorwaardelijk inkomen voor iedereen, maandelijks op je bankrekening gestort. Voor sommige liberalen is alleen de gedachte al een doorn in het oog, anderen zien het juist als een bij uitstek liberaal idee. Naast burgerlijke vrijheden kan ook een solide inkomen, zo wordt vaak gesteld door de voorstanders, een vrijheid scheppende werking hebben. Maar is daarmee alles gezegd? Maakt de onvoorwaardelijkheid van een basisinkomen geen onevenredige inbreuk op je vrijheid van burgers, ook als iedereen het krijgt? Over deze vragen gaat Sjir Hoeijmakers, ‘ondernemend idealist’ en gespecialiseerd in het basisinkomen, in discussie met Fleur de Beaufort en Jip Stam, beiden medewerker van de Teldersstichting.

 

Klik op de onderstaande afbeelding om het gesprek te bekijken.

 

 

Alleen abonnees kunnen mee debatteren. Word abonnee!
    Ronald Weilers

    22 november 2017

    Basisinkomen:
    Vastgesteld kan worden:
    1. Wij zijn gegroeid richting natie-staten.
    2. Onze maatschappij heeft zich dusdanig ontwikkeld dat bijna geen burger meer volledig voor zichzelf kan zorgen.
    3. Relatief weinig burgers hebben de mogelijkheid groenten en fruit te telen
    4. Relatief weinig burgers kunnen dieren houden.
    5. De kosten voor arbeid zijn dusdanig hoog dat een boer, die voor relatief veel burgers de voeding verzorgt, z’n werk enkel met zeer weinig arbeidskrachten kan uitvoeren om op z’n minst een voldoende eigen inkomen te verwerven. Zelfs indien de boer zelfvoorzienend wenst te zijn, ontkomt hij/zij er niet aan bepaalde wettelijke verplichtingen te betalen. Er moet dus altijd geldelijk inkomen zijn.
    6. De agrarische sector automatiseert dus steeds verder.
    7. Zeer weinig burgers hebben de mogelijkheid om zonder betaling aan bouwmaterialen voor huisvesting te komen, maar lukt dat op de een of andere manier wel, is daar weer die wettelijke verplichting zoals bouwvergunning, OZB enz.
    8. Niemand is in staat om kosteloos voldoende eigen energie op te wekken door middel van eigen gebouwde apparatuur.
    9. Hetzelfde geldt voor kleding. De meeste kleding die wij tegenwoordig dragen kan enkel fabrieksmatig geproduceerd worden.
    10. Kortom wij verkeren als burgers in een wereld waar relatief weinig mensen, zeer veel mensen voeden, kleden, huisvesten en onderwijzen.
    11. De westerse natie-staten zouden dat zelfstandig moeten kunnen en zouden deze noodzakelijke levensvoorwaarden over alle burgers kunnen verdelen, maar de burgers zijn niet allen gelijk in voorkeuren en behoeften, maar zeker ook niet allemaal eerlijk. Anders zouden het socialisme en het communisme gewoon hebben gefunctioneerd.
    12. Hoe doe je dan de distributie van deze essentiële zaken?
    13. Door middel van geld. Je zou kunnen concluderen met een basisinkomen

    Alleen betalende gebruikers kunnen mee debatteren.

      Georg Kellersmann

      1 december 2017

      Sommige mensen zijn bereid grote, vaak zelfs buitensporige inspanningen te leveren ter vergroting van hun inkomen. Anderen daarentegen nemen met een gering inkomen genoegen als daarvoor een minimum aan inspanning is vereist. Er zijn er zelfs, die zonder enige inspanning menen dat zij recht hebben op een minimum inkomen. Tot en met zijn punt 11 (vooral de laatste zin daarvan) kan ik instemmen met wat Ronald Weilers hier bedoelt. Daarna kan ik hem niet volgen. Inderdaad niet alle burgers zijn gelijk in voorkeuren en behoeften en zeker ook niet allemaal eerlijk. Ook niet allemaal gelijk getalenteerd. En ja, daardoor falen socialisme systemen. Daarom ook streven we als liberalen om ieder gelijke kansen te bieden.

      Alleen betalende gebruikers kunnen mee debatteren.

        Ronald Weilers

        1 december 2017

        Met 12 bedoel ik dat het praktisch onmogelijk is aan alle burgers de basis voorzieningen in natura uit te delen en dat daarbij altijd gedoe ontstaat door slimmigheid en oneerlijkheid. Dat lukt alleen in een socialistische heilstaat, maar zo zijn wij mensen niet en zoals de heer Kellersmann aangeeft zijn wij allen anders van talent en inzet. Gelijke kansen is het beste liberale streven, maar waarvoor de een het juiste talent en inzet tot succes leidt hoeft dat voor een ander met hetzelfde talent en inzet door welke omstandigheden dan ook juist niet haalbaar te zijn. Onze wereld kent nu eenmaal evenwicht; waar de ene soort succesvol is moet een andere soort leiden. Je kunt met z’n allen een sociale maatschappij opbouwen, die een basis bestaanszekerheid garandeert en waar voedselbanken niet meer nodig zijn en er geen mensen meer zijn, die omdat ze toevallig niet binnen bepaalde kaders van de sociale ondersteuning passen in een soort armoede moeten leven, maar wel iedereen de ruimte biedt boven die basis uit te groeien. Liberalisme heeft ook een sociaal gezicht, maar wil ook praktisch aan oplossingen werken.

        Alleen betalende gebruikers kunnen mee debatteren.